Historia

Opublikowano: piątek, 08, styczeń 2016

 szkola5.jpg - 137.01 kb

kliknij w zbieramy pamiątki

Historia Szkoły Podstawowej nr 1
im. Wojska Polskiego
Budowę szkoły rozpoczęto w roku 1913, a ukończono w roku 1916. Do listopada 1919 r. nauka odbywała się w języku niemieckim. Po oswobodzeniu Świecia przez wojsko polskie w styczniu 1920 r. zaczęto organizować szkolnictwo polskie. Jego głównym organizatorem w mieście i powiecie był ks. dziekan Paweł Konitzer, który 26 kwietnia 1920 r. dokonał aktu poświęcenia szkoły. Jej kierownictwo przekazano panu Baumgartowi, emerytowanemu nauczycielowi. Pierwszymi nauczycielkami były: Klara Andrychówna, Stanisława Dunajska i Marta Fabiańska.
Z nowym rokiem szkolnym 1920/21 stanowisko kierownika szkoły objął Jan Szałkowski, a grono pedagogiczne powiększyło się o 6 nauczycieli. W szkole rozpoczęły działalność następujące organizacje: Stowarzyszenie Dzieciątka Jezus, harcerstwo męskie i żeńskie, PCK. Do wybuchu II wojny światowej funkcję kierownika pełnili kolejno Józef Zatorski i Feliks Czarnecki.
W czasie okupacji w budynku mieściła się niemiecka szkoła powszechna oraz szkoła zawodowa, a podczas walk wyzwoleńczych 1945 r. szpital wojskowy. W czasie odwrotu Niemcy podpalili północną część budynku. Poważnie uszkodzony gmach doprowadzono w stosunkowo krótkim czasie do stanu użyteczności.
Uroczyste otwarcie szkoły nastąpiło 4 kwietnia 1945 r. Na początku naukę wszystkich dzieci w szkole prowadzono rocznikami, a po zbadaniu poziomu wiedzy uczniów przydzielono ich do poszczególnych klas: od I do VI. 656 dzieci uczyło się w 14 oddziałach. Od 10 maja 1945 r. szkoła zaczęła pełną realizację programu wychowawczego i dydaktycznego, pod kierownictwem Aleksego Ceranowskiego. Rozpoczęły działalność drużyny harcerskie męskie i żeńskie, PCK, chór szkolny, spółdzielnia uczniowska, koło dramatyczne. Założono Koło Opieki Rodzicielskiej przekształcone później w Komitet Rodzicielski, a obecnie Radę Rodziców. Kolejne lata to dalszy rozwój szkoły, nowe osiągnięcia i nowi nauczyciele. Następowały zmiany na stanowiskach kierowników. Po wyzwoleniu szkołą kierowali kolejno: Edmund Jakubowski, Jan Lupa, Halina Janowska, Roman Wardecki, Jan Borzyszkowski, Zygmunt Schmelter, Henryk Rolbiecki, Maria Michałkiewicz, Regina Sokołowska, Serafina Stusińska, obecnie, od roku 1991, Aleksandra Piskorska.
Budynek szkolny również zmienił swój wygląd. W kronice szkolnej odnotowano kilka ważnych wydarzeń: 1947r.– radiofonizację szkoły, 1954 r.– budowę sali gimnastycznej, 1.04.1963 r. – pożar sali gimnastycznej, którą odbudowano po dwóch latach, 1991 r. – remont kapitalny budynku, 1996 r. – odwodnienie i utwardzenie boiska szkolnego. Od 2003 r. szkoła stopniowo przystosowywana jest do potrzeb uczniów niepełnosprawnych ruchowo poprzez likwidację barier architektonicznych. Nie odnotowano w kronice szkolnej, ilu absolwentów opuściło jej mury w ciągu pierwszych 30 lat. Wiadomo natomiast, że od 1945 r. do chwili obecnej świadectwa jej ukończenia otrzymało 4406 dzieci. Patronem szkoły jest Wojsko Polskie, z którym szkoła jest związana od 1968r. Od 18 marca 1986 r. szkoła posiada swój sztandar.